|
Een nieuw onderwerp waar ik mij sinds juni
2006 mee bezig houd is de stalondeugd "Luchtzuigen" bij paarden.

Zoals op deze foto te zien is doet
Breezer "het" door zijn boventanden op een rand vast te zetten. Vaak zie
je dat luchtzuigers ook de ondertanden gebruiken en zich echt
vastbijten. Ook zijn er paarden die hun tanden er helemaal niet bij
gebruiken. Eigenlijk zijn dat de echte luchtzuigers, de paarden die hun
tanden erbij gebruiken worden officieel kribbebijters genoemd. Het
kenmerkende bij luchtzuigen en kribbebijten is altijd het geluid waarbij
ze lucht naar binnen zuigen. Voor het gemak gebruik ik verder alleen de
term luchtzuigen. De ondeugd is immers praktisch hetzelfde, met het
enige verschil dat een kribbebijter slijtage aan zijn tanden zal hebben
(tenzij men alles met rubber of iets dergelijks afgeschermd heeft)
Een aantal vooroordelen over de
nadelen van luchtzuigers kan ik alvast van tafel schuiven. Ze zouden
altijd mager zijn en vaak koliek hebben. Op de foto hieronder is Breezer
te zien de dag van aankoop (6 juni 2006). Broodmager, licht van kleur en
hier en daar nog plukjes wintervacht.

Echter, 3 maanden later op 6
september 2006 ziet hij er zo uit:
Inmiddels hebben we Breezer al jaren. Hij heeft nog nooit koliek gehad. De lucht die een
paard inslikt tijdens het luchtzuigen boert hij ook uit, het komt niet in
de maag terecht, zoals in het verleden gedacht werd.
Een ander vooroordeel is dat andere paarden deze stalondeugd over zouden
nemen. Navraag leert dat slechts zelden een ander paard het overneemt.
De enkele keren dat het wel gebeurt betreft het stressvolle of
overactieve dieren die teveel op stal staan, geen / weinig sociale
contacten hebben, te weinig ruwvoer krijgen en / of te weinig beweging
krijgen. Deze dieren zouden hoogstwaarschijnlijk ook zonder een
luchtzuiger op stal deze ondeugd vroeg of laat ontwikkeld hebben. Mijn
paard Oscar vertoont, na jaren
samen met Breezer te staan in de wei en op stal, geen enkele tekenen van luchtzuigen.
Uiteraard ben ik bezig te kijken
naar mogelijkheden om Breezer van deze ondeugd af te helpen. Het is immers
onnatuurlijk aangeleerd gedrag. Allereerst moet de totale spijsvertering
geoptimaliseerd worden, aangezien meestal maagproblemen de oorzaak zijn
van het luchtzuigen. Het grootste probleem daarna is dat een paard tijdens
het luchtzuigen endorfine aanmaakt en daar inmiddels aan verslaafd geraakt
is. Het mag duidelijk zijn dat een verslaving moeilijk is op te lossen,
zeker bij een dier.
Breezer is waarschijnlijk als veulen in de afspeenperiode al begonnen
met luchtzuigen. De afspeenperiode is een cruciaal moment, die
zorgvuldig voorbereid moet worden. Hoe later het veulen afgespeend wordt
hoe beter. Het veulen dient tenminste 5 maanden oud te zijn, maar beter
is het om de merrie het zelf te laten bepalen. Dan zal het geleidelijk
gaan en went de spijsvertering ook langzaam aan minder melk en meer
vaste voeding. Daarnaast is het belangrijk dat het veulen direct na
afspenen met tenminste één soortgenoot komt te lopen en onbeperkt
ruwvoer en beweging krijgt. Een flink stuk wei met schuilstal verdient
de voorkeur. Let op dat de veulens op het moment van afspenen wel even
samen in een goed afgesloten stal komen te staan (eventueel met spijlen
waar ze niet met de hoeven tussendoor kunnen schieten). Als ze na een
aantal uren of dagen tot rust zijn gekomen kunnen ze losgelaten worden
in hun veilig omheinde wei (waar ze hun moeders absoluut niet kunnen
horen). Breezer is al met ca. 3½ maand afgespeend en de fokker heeft hem
in z’n eentje in een kleine donkere stal opgesloten waar hij tegen de
wand opklom.
Inmiddels is
Breezer zijn spijsvertering enorm verbeterd. Hij was eerst altijd erg
winderig en raakte van gras snel opgeblazen. Het gaat nu erg goed met
hem. Onze dochter rijdt M1 dressuur met hem en springt ook af en toe een
parcoursje. Gezondheidsklachten kent hij niet. Momenteel krijgt hij
homeopathische middelen om te proberen het luchtzuigen te laten stoppen.
Eerlijk gezegd kan ik mij niet voorstellen dat hij er helemaal mee zal
gaan stoppen, al doet hij het niet meer zo fel en veelvuldig als in het
begin. Mochten er grote veranderingen optreden dan zal ik het hier laten
weten.
|